Dlaczego i jak obcinać pazury kotom?

Obcinanie pazurów to zabieg pielęgnacyjny, który należy regularnie wykonywać u kotów domowych, niewychodzących na zewnątrz.

 

Kotom wychodzącym nie powinniśmy ich skracać, gdyż uniemożliwi im to polowanie oraz wspinaczkę na drzewo, płot itp. podczas ucieczki przed wrogiem. Poza tym koty te same ścierają pazury podczas chodzenia po chodniku, asfalcie itp.

 

Koty domowe nie mają takiej możliwości gdyż chodzą głównie po podłogach, miękkich dywanach, kanapach, dlatego też właściciel powinien regularnie kontrolować długość pazurów u swojego pupila i w miarę potrzeby przycinać je samodzielnie lub udać się do lekarza weterynarii lub salonu pielęgnacyjnego dla zwierząt gdzie zajmie się tym specjalista.

 

Kiedy obcinać pazury?

Pazury obcinamy wówczas gdy kot haczy nimi o dywan, tapicerowane meble czy nasze ubrania lub boleśnie nas drapie podczas zabawy.

 

Czym obcinać pazury?

Kocie pazurki należy obcinać specjalnymi nożyczkami, gilotynką lub cążkami przeznaczonymi dla zwierząt.

 

Nie należy używać do tego nożyczek dla ludzi, gdyż kocie pazurki są twarde i zagięte, a ich użycie może powodować rozwarstwianie się pazurów.

 

Narzędzia te powinny być ostre tak by pazury były przez nie cięte a nie łamane.

 

Oto przykładowe narzędzia służące do skracania pazurów.

 

image001

 

Jak obcinać pazury kotom?

Bardzo ważne jest podejście do kota podczas obcinania pazurów, nie należy zabierać się do tego gwałtownie i na siłę. Najlepiej gdy zabieramy się do tego gdy kot jest zaspany, na pewno będzie wtedy spokojniejszy.

 

Pazury u kotów są schowane, by je uwidocznić należy nacisnąć na poszczególne opuszki, wówczas pazurek się wysuwa.

 

By nie skaleczyć kota należy uciąć samą końcówkę pazura, uważając by nie uszkodzić miazgi twórczej, gdyż jest ona mocno unaczyniona i unerwiona. Jej uszkodzenie powoduje obfite krwawienie i ból. Jeżeli już uszkodzimy miazgę należy ucisnąć pazur wacikiem lub gazikiem i przytrzymać, aż krwawienie ustąpi.

 

Po obcięciu pazurów należy dać kotu jego ulubiony smakołyk lub pobawić się z nim lubianą przez niego zabawką. Sprawi to, że nie będzie on kojarzył skracania pazurów ze stresem,  a jedynie z czymś przyjemnym.

 

Krzysztof Kałasznikow

Lekarz weterynarii

Kastracja i sterylizacja kotów

Kastracja chirurgiczna jest to zabieg polegający na nieodwracalnym usunięciu narządów rozrodczych. Umownie ze względu na płeć pacjenta sterylizacją nazywamy usunięcie narządów rozrodczych samic, natomiast kastracją – usunięcie narządów rozrodczych samców.

 

Sterylizację w zależności od zakresu wykonywanego zabiegu możemy podzielić na:

  • ovariectomię – usunięcie jajników
  • ovariohisterectomię – usunięcie jajników wraz z macicą – ten zabieg jest wykonywany najczęściej.

Cała procedura wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.  Dojście chirurgiczne i rana pooperacyjna znajduje się w linii pośrodkowej brzucha za pępkiem lub z boku  ciała tylnie od ostatniego żebra.

Kotka w pierwszej kolejności poddawana jest premedykacji, czyli uspokojeniu farmakologicznemu, następnie podawane są leki znieczulające, popularnie zwane narkozą.Pole operacyjne jest dokładnie golone i poddawane dezynfekcji. Po zabiegu na ranę zakłada się szwy wchłanialne, których nie trzeba później usuwać, lub szwy  niewchłanialne, które usuwa się po około 7 – 10 dniach po zabiegu.  W celu ochrony rany pooperacyjnej konieczne może być założenie pacjentowi specjalnego ubranka ochronnego lub kołnierza elżbietańskiego, które są noszone przez zwierzę do momentu całkowitego wygojenia się rany.

 

Kastracja kocura polega na chirurgicznym usunięciu jąder. Podobnie jak w przypadku kotek, kocury poddawane są najpierw uspokojeniu farmakologicznemu, następnie stosowane są leki znieczulające. Z obszaru moszny usuwana jest sierść, a pole operacyjne jest oczyszczane i dezynfekowane. Cięcie chirurgiczne wykonywane jest na skórze moszny i tą drogą usuwane są obydwa jądra. W tym przypadku rany pooperacyjnej nie zaszywa się – goi się ona samoistnie w bardzo szybkim tempie.

 

Korzyści płynące z kastracji/sterylizacji:

  • przede wszystkim eliminuje się możliwość posiadania potomstwa, co ogranicza populację niechcianych często zwierząt
  • kocury tracą chęć do włóczęgostwa
  • eliminuje się także problem znaczenia moczem przez osobniki męskie, stają się one łagodniejsze
  • eliminuje się objawy rui u kotek, które często są uciążliwe dla właścicieli zwierząt
  • wyklucza się ryzyko wystąpienia takich chorób jak: ropne zapalenie macicy, nowotwory jajników, macicy, jąder
  • w znacznym stopniu ogranicza się ryzyko wystąpienia chorób gruczołu mlekowego u kotek (nowotwory, zapalenia, ciąża urojona). W przypadku samic poddanych sterylizacji przed pierwszą rują ryzyko wystąpienia w przyszłości nowotworu gruczołu mlekowego wynosi zaledwie 1%.

Kiedy można przeprowadzić zabieg?

Najbardziej korzystnie jest poddać tego typu zabiegowi zwierzęta młode. Kocury kastruje się w wieku mniej więcej 6 miesięcy (4 – 9 miesiąc życia). Ważne jest, aby taki osobnik nie zdążył jeszcze nabyć nawyku znaczenia terenu moczem. Kotki najlepiej jest sterylizować przed wystąpieniem pierwszej rui, ze względu na maksymalne ograniczenie ryzyka wystąpienia w przyszłości nowotworów gruczołu mlekowego. Poza tym zwierzęta młode o wiele lepiej znoszą wszelkiego rodzaju zabiegi chirurgiczne i zdecydowanie szybciej dochodzą po nich do pełni sił.

 

Jak przygotować kota do zabiegu?        

Kot poddawany zabiegowi musi być zdrowy oraz wcześnie powinien zostać poddany zabiegom profilaktycznym tj. odrobaczanie i szczepienia ochronne. Warto wykonać przed zabiegiem badanie biochemiczne i morfologiczne krwi, by zminimalizować ryzyko komplikacji. Kotek nie powinno się sterylizować w czasie rui gdyż w tym czasie zwiększa się ryzyko krwawienia w czasie zabiegu. Jeżeli kotka jest w czasie rui należy ją przerwać za pomocą środków farmakologicznych, które zaordynuje lekarz weterynarii, a zabieg wykonuje się najwcześniej 2 tygodnie po jej zakończeniu.

W dniu zabiegu zwierzę musi być na czczo, nie może jeść 10-12 godzin przed zabiegiem, wodę kotu należy zostawić.

 

Opieka po zabiegu

Po zabiegu kota z lecznicy odbieramy reagującego na bodźce zewnętrzne. W domu należy zapewnić zwierzęciu ciepłe, spokojne i bezpieczne miejsce. Nie należy kłaść kota na kanapie, fotelu, itp.  gdyż istnieje ryzyko, że spadnie. Jedzenie i wodę podajemy dopiero następnego dnia po zabiegu.

W przypadku kotki ubranko ochronne lub kołnierz musi ona nosić do czasu zdjęcia szwów. 24 godziny po zabiegu należy udać się z kotem na wizytę kontrolną, na której lekarz weterynarii bada kota, ogląda ranę oraz podaje leki przeciwbólowe i antybiotyk.

 

Bardzo ważnym elementem jest wybór odpowiedniej placówki weterynaryjnej – tu czynnikiem decydującym nie może być wyłącznie  cena samego zabiegu. Na pierwszym planie przy takim wyborze powinien być poziom profesjonalizmu, fachowość lekarzy i możliwość zapewnienia pacjentom optymalnej opieki przed, w trakcie i po zabiegu.

 

 

Krzysztof Kałasznikow

Lekarz weterynarii

Dlaczego koty potrzebują tauryny?

Tauryna  to aminokwas, który nie wchodzi w skład białek. Tauryna produkowana w organizmie kota to tzw. tauryna endogenna. Jej synteza u kota przebiega wolniej niż u innych ssaków i dlatego nie pokrywa ona w pełni zapotrzebowania na ten aminokwas. Dodatkowo w takich sytuacjach jak: ciąża, laktacja, intensywny wzrost, starzenie się, wysiłek fizyczny, choroba zapotrzebowanie na ten związek dodatkowo wzrasta. W związku z powyższym konieczne jest dostarczenie  tzw. tauryny egzogennej wraz z pożywieniem.

 

W organizmie pełni ona szereg istotnych funkcji:

  • reguluje ciśnienie osmotyczne w komórkach
  • bierze udział w przekazywaniu impulsów w układzie nerwowym
  • jest silnym przeciwutleniaczem, chroniącym komórki przed uszkodzeniem
  • jest niezbędna do prawidłowej pracy mięśnia sercowego
  • bierze udział w prawidłowym rozwoju mózgu, siatkówki oka
  • uczestniczy w tworzeniu kwasów żółciowych w wątrobie
  • wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu rozrodczego

Niedobór tauryny może prowadzić do:

  • chorób układu krążenia, przede wszystkim kardiomiopatii rozstrzeniowej. Rozwija się ona głównie u kotów starszych (8-10 lat). Objawy tej choroby to m.in. osłabienie, utrata apetytu, duszność, obniżenie temperatury ciała, czasem wymioty, kaszel
  • zwyrodnienia siatkówki oka, co może skutkować ślepotą
  • spadku poziomu leukocytów i obniżenia odporności
  • stłuszczenia wątroby
  • zaburzeń w rozrodzie m.in. problemów z zapłodnieniem, mniej liczne mioty, poronienia
  • kocięta, których matki cierpiały na niedobór tauryny mają słabe przyrosty masy ciała, problemy neurologiczne, słabsze tylne kończyny, może wystąpić wodogłowie

Produkcja tauryny w organizmie kota pokrywa zapotrzebowanie na ten aminokwas zaledwie w kilkunastu procentach, dlatego bardzo ważne jest dostarczenie jej do organizmu z zewnątrz wraz z przyjmowanym przez zwierzę pokarmem. U dorosłego kota dzienne zapotrzebowanie na taurynę wynosi ok. 2000 mg.

 

Tauryna w największych ilościach znajduje się w produktach pochodzenia zwierzęcego:

  • mięso indyka 200 mg/100g
  • mięso drobiowe 34 mg/100g
  • mięso wołowe 49 mg/100g
  • ostrygi 396 mg/100g
  • łosoś atlantycki 130 mg/100g
  • wątróbka wołowa 69 mg/100g, wieprzowa 89 mg/100g, drobiowa 110 mg/100g
  • tuszka mysia 700 mg/100g

Podane ilości dotyczą produktów surowych. Mięso poddane gotowaniu traci około 75% zawartości tauryny.

 

W przypadku podejrzenia niedoboru tauryny lekarz weterynarii zleci oznaczenie jej stężenia w surowicy krwi. W przypadku gdy jej stężenie jest poniżej normy  należy podawać kotu produkty mięsne bogate w taurynę lub suplementy diety ją zawierające, a  ich dawkę ustali lekarz weterynarii.

Kontrolne badanie krwi zaleca się wykonać po 4-6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia.

 

Bibliografia:

Życie weterynaryjne „Biologiczna rola tauryny u ssaków” Gustaw Kulasek, Michał Jank, Ewa Sawosz

Vet Personel „Kot wegetarianin- czy to możliwe?” Magdalena Bujnik

Praktyka Kliniczna- koty Marian C .Horzinek, Vera Schmidt, Hans Lutz

 

 

 

Beata Kałasznikow

Lekarz weterynarii

 

slide0001_image001

 

Beata Kałasznikow – lekarz weterynarii. Ukończyła Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu,  Wydział Medycyny Weterynaryjnej w 2008 roku.  Obecnie w trakcie studiów podyplomowych „Choroby psów i kotów ” na SGGW w Warszawie. Praktykuje od 7 lat, a od 4 lat jest współwłaścicielką Przychodni Weterynaryjnej FUTRZAK w Wejherowie.

Zalecane produkty Casti:

CASTI Kuweta

Prostokątna kuweta otwarta z ramką, która ogranicza roznoszenie żwirku.  Idelana dla wszystkich kotów,  może też służyć jako toaleta małym rasom psów. Dostępna w różnych kolorach.

CASTI Łopatka do kuwety

Wygodna i funkcjonalna łopatka do czyszczenia kuwety. Posiada otwory, które przepuszczają czysty żwirek. Usuwanie nieczystości będzie jeszcze prostsze a straty żwirku w czasie sprzątania kuwety zredukowane. Dostępna w różnych kolorach.

CASTI Drapak z zabawką

Funkcjonalny drapak dla kota. Wykonany z mocnego, odpornego na drabanie materiału ze stabilną podstawką i zabawką, która zapewni mnóstwo zabawy  kotu.